กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 356
ทานซื่อแทบไม่อยากจะเชื่อเลยว่าสามีที่อยู่ร่วมกันมาหลายปีจะถึงกับนิ่งดูดาย มองดูนางถูกหยามเหยียด
"ซื่อจื่อ" เซิ่งชิงเฉิงเดินเข้ามาใกล้เรื่อย ๆ พร้อมรอยยิ้ม "อนุทานไม่รู้ความเหมาะสม ข้าในฐานะภรรยาเอกมีสิทธิ์ตักเตือนสั่งสอนอนุภรรยา เช่นนี้มีสิ่งใดผิด"
เผชิญหน้ากับความก้าวร้าวของเซิ่งชิงเฉิง แววตาของจีถางขมวดแน่น "แต่เจ้าก็ไม่ควรไปหยามนาง ทานซื่ออย่างน้อยก็ให้กำเนิดบุตรชายบุตรสาวแก่ข้า แล้วเจ้าจะให้เด็กๆ คิดอย่างไร"
เซิ่งชิงเฉิงไม่เพียงแต่ไม่โกรธ แต่กลับหัวเราะจนร่างสั่นไหว ริมฝีปากแดงฉานยกขึ้น "ที่แท้ซื่อจื่อก็รู้จักเจ็บปวดสงสารคนเป็นด้วยหรอกหรือ น่าเสียดาย นางบังอาจทำให้ข้าไม่สบอารมณ์ ข้าจึงจำเป็นต้องสั่งสอนนางให้หลาบจำ"
นางเชิดคางขึ้นเล็กน้อยแล้วเอ่ยเรียกสาวใช้ "ตบปาก"
เพี๊ยะ เพี๊ยะ
ตบซ้ายตบขวา เสียงฝ่ามือเป็นชุดกระหน่ำซัดลงมา ทานซื่อกรีดร้องสุดเสียง "ซื่อจื่อช่วยด้วย"
แววตาของเซิ่งชิงเฉิงเต็มไปด้วยความสะใจ นางเหลือบมองจีถาง "ซื่อจื่อไม่หาญกล้าพอที่จะทำให้ข้าโกรธหรอกจะดีกว่า"
"เจ้าช่างไร้เหตุผลสิ้นดี" จีถางโกรธเกรี้ยวจนเลือดขึ้นหน้า ก่อนจะสะบัดชายเสื้อเดินหนีไป