บทที่ 341

บทที่ 341

จีอิ่งจ้องมองหางคิ้วและดวงตาของเล่อเยี่ยน "หอฉินฟางแยกย้ายกันไปแล้ว เฉาซีต้องรู้เรื่องนี้อย่างแน่นอน เรื่องนี้ฝ่าบาทเองก็จะไม่ทรงนิ่งดูดายเช่นกัน แต่เป็นเจ้าเสียอีก ออกไปข้างนอกควรระมัดระวังให้มากกว่านี้"

วันนี้เล่อเยี่ยนก้าวเท้าออกจากจวนได้ไม่ทันไรก็ถูกคนคอยจับตามองเสียแล้ว

เล่อเยี่ยนเม้มริมฝีปาก พยักหน้ารับอย่างว่าง่าย

ทันใดนั้นรถม้าก็โคลงเคลง เล่อเยี่ยนไม่ทันระวังตัวทำให้ร่างเอียงวูบไปด้านข้าง จีอิ่งยื่นมือออกไปประคองต้นแขนของนางไว้ "ระวัง!"

กลิ่นหอมจางๆ ใต้ปลายจมูกชวนให้รู้สึกสดชื่นและผ่อนคลาย ทั้งยังหอมกรุ่นจนน่าประหลาดใจ

เล่อเยี่ยนเงยหน้าขึ้นสบตา ประสานเข้ากับนัยน์ตาสีดำสนิทคู่หนึ่ง เมื่อนางนั่งตัวตรงได้แล้วจึงเอ่ยถามขึ้นอีกครั้ง "เรื่องของตระกูลจี้ เจ้ามีส่วนร่วมด้วยหรือไม่"

"เจ้าหมายถึงเรื่องไหนกันล่ะ"

"อืม?"