บทที่ 321

บทที่ 321

วันเดียวความเคลื่อนไหวในจวนอ๋องเจิ้นก็อึกทึกครึกโครมยิ่งนัก ไม่นานก็แพร่สะพัดไปทั่วทุกตระกูล โดยเฉพาะตระกูลจี้ เมื่อฮูหยินจี้ได้ยินว่าซื่อจื่อลงมือหักแขนของจีลั่วลั่วด้วยตนเอง ก็อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่ แม้แต่ร่างกายยังสั่นตามไปด้วย

"หักจริง ๆ หรือเจ้าคะ" ฮูหยินผู้เฒ่าจี้เอ่ยถาม

จี้ฉางเหิงพยักหน้า "ถามทางกรมหมอหลวงแล้ว หักจริง ๆ บาดเจ็บหนักเสียยิ่งกว่าองค์หญิงเสียอีก"

เมื่อได้ยินดังนั้น ฮูหยินผู้เฒ่าจี้ก็หมุนลูกประคำไม้จันทน์ในมือ พึมพำอมิตาพุทธอยู่ในปาก "โชคดีที่เราไม่ยอมตกลง จีลั่วลั่วจิตใจอำมหิตถึงเพียงนี้ อย่าว่าแต่ท่านอ๋องน้อยยังไม่ได้เรืองอำนาจแล้วทำตัวหยิ่งผยองถึงเพียงนี้เลย หากได้เรืองอำนาจขึ้นมา ทั้งตระกูลจี้ของเราคงต้องคอยดูสีหน้าของนางเป็นแน่"

นี่ก็คือสาเหตุที่ฮูหยินจี้คัดค้านหัวชนฝาไม่ยอมให้จีลั่วลั่วแต่งเข้าประตูมา

"พรุ่งนี้ข้าจะเข้าวังไปเยี่ยมองค์หญิง และถือโอกาสไปขอขมาด้วยเจ้าค่ะ" ฮูหยินจี้กล่าว

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น ฮูหยินจี้ก็ส่งเทียบขอเข้าเฝ้า ยามอยู่ที่หน้าประตูวังยังได้พบกับฮูหยินหลี่เมื่อวานนี้พาคุณหนูหลี่มาด้วย

คุณหนูหลี่ดูแล้วนอกจากสีหน้าจะค่อนข้างซีดเซียว ก็ยืนอยู่ข้างกายฮูหยินหลี่อย่างเรียบร้อยดี

ครั้นเข้าวังมาแล้ว ฮูหยินจี้ก็นำยาสมุนไพรหายากที่รวบรวมไว้มาวางไว้บนโต๊ะ เอ่ยด้วยความรู้สึกผิดว่า "ไม่ทราบว่าตอนนี้องค์หญิงเป็นอย่างไรบ้างเจ้าคะ"