บทที่ 281

บทที่ 281

กลางดึกคืนนั้นจีลิ่งเดินทางไปที่ตระกูลสิงด้วยตนเอง ทว่าเมื่อฮูหยินสิงทราบว่าเขามา จึงหาข้ออ้างขับไล่ออกไป

"ฮูหยินน้อยยังอยู่ระหว่างพักฟื้น ไม่พบผู้ใดเจ้าค่ะ" สาวใช้กล่าว

จีลิ่งอดสูญเสียโทสะไม่ได้ "ข้าเป็นสามีของนาง! มาเยี่ยมเยียนภรรยาตนเอง จะมีสิ่งใดผิด ไปรายงานอีกรอบ หากไม่เช่นนั้นก็อย่าหวังจะได้กลับเข้าจวนอ๋องเจิ้นอีกเลย!"

สาวใช้เห็นจีลิ่งเดือดดาลด้วยสายตาคล้ายจะฆ่าคน จึงสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหมุนตัวกลับไปรายงาน

สิงซินเอ๋อร์ได้ฟังก็หัวเราะหยัน "ยังมีหน้ามาอีก! ไป นำคนไปตีมันออกไป ไม่ต้องเกรงใจ"

นางคิดไว้ตั้งนานแล้วว่าจะหย่ากับจีลิ่ง จึงไม่จำเป็นต้องคำนึงถึงไมตรีสามีภรรยา สาวใช้ได้ยินดังนั้นก็มีสีหน้าลำบากใจ "นู๋ปี้เห็นคุณชายรองพาองครักษ์มาด้วยหลายคน เกรงว่า...จะรับมือยากเจ้าค่ะ"

สิงซินเอ๋อร์สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อย เลิกคิ้วเรียวขึ้น "ไปเรียกคนเฝ้าเรือนมาเพิ่ม! ข้าจะไปเอง"

เมื่อขัดไม่ได้ สาวใช้จึงต้องยอมทำตาม

ประตูข้างเปิดออก สิงซินเอ๋อร์กำท่อนไม้ยาวไว้ในมือ สีหน้าเคร่งขรึม "ข้านึกว่าคนไร้ยางอายที่ไหนมา ที่แท้ก็คุณชายรองแห่งจวนอ๋องเจิ้นนี่เอง"