บทที่ 280

บทที่ 280

ฮูหยินอวี๋สีหน้าเปลี่ยนไปเล็กน้อยในทันที

นางนึกว่าตนเองคือผู้ชักใยอยู่เบื้องหลังแผนการนี้ แต่คาดไม่ถึงว่ากลับถูกคนจ้องมองมานานแล้ว

ฮูหยินอวี๋ขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน "ฮูหยินจั่น ท่านทำเช่นนี้ใจร้ายเกินไปแล้ว!"

"ภายนอกต่างร่ำลือกันว่าท่านไร้บุตรชายบุตรสาวตลอดชีวิต สติฟั่นเฟือนแต่มีวาสนาดี ได้พบสามีที่รักมั่นต่อท่านเพียงคนเดียว แต่เหตุใดข้าจึงจำได้ว่าก่อนที่ท่านจะเดินทางไปเหมียวเจียง ท่านเคยให้กำเนิดบุตรมาแล้วเล่า?"

สิ้นคำพูด สีหน้าของฮูหยินอวี๋ก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ดวงตาเบิกกว้าง ภายในแววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นพรั่นพรึง

ฮูหยินจั่นเดินมาอยู่เบื้องหน้าฮูหยินอวี๋แล้ว "ข้าไม่สนว่าเจ้าจะมีจุดประสงค์ใดจึงมายังตระกูลจั่น แต่ข้ามีเรื่องหนึ่งที่จะเตือนเจ้า หากตระกูลจั่นหรือตำหนักบูรพาเกิดเรื่องขึ้นแม้แต่คนเดียว ข้าจะให้คนทั้งตระกูลอวี๋ของเจ้าต้องตายตกตามไปเป็นเพื่อน!"

"เจ้า..." ฮูหยินอวี๋อ้ำออจนพูดจาติดขัดไม่เป็นประโยค

ยามมองดูฮูหยินจั่นลุกขึ้นและเดินจากไป

เบื้องนอกบ้านยังคงขาวโพลนไปทั่วบริเวณ ฮูหยินจั่นเหยียบย่างลงบนพื้นหิมะ นางไม่ได้มุ่งหน้าไปยังจวนอ๋องเจิ้น หากแต่เดินทางเข้าวังเพื่อไปเข้าเฝ้าจิ่นชู