กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 274
เจิ้นอ๋องยังคงมีความสงสัย จนกระทั่งจวิ้นจู่หยุนเหอหยิบขวดกระเบื้องเคลือบออกมา "พระบิดา นี่คือแม่เพียร ส่วนลูกเพียรถูกพี่สะใภ้รองกลืนกินไปแล้ว"
"หยุนเหอ!" เจิ้นอ๋องใบหน้าเย็นชา "เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้เหตุใดจึงไม่ปรึกษาเรา? อีกอย่าง เรื่องนี้สามารถรอผ่านไปอีกสักปีค่อยปรึกษาก็ยังไม่สาย"
"พระบิดา น้องอิ๋งกำลังจะมีอายุครบสิบปีในไม่ช้า เรื่องผงทาสีผ่านพ้นไปแล้ว ผู้คนมากมายต่างรอคอยที่จะเล่นงานเขา จะรอได้อย่างไร?"
จวิ้นจู่หยุนเหอเผยสีหน้าจนใจ "พระบิดา รอให้พี่สะใภ้รองช่วยเหลือน้องอิ๋ง นางย่อมเป็นผู้มีพระคุณยิ่งใหญ่ของครอบครัวเรา วันหน้าเมื่อน้องอิ๋งได้ดิบได้ดี ก็สมควรชดเชยให้พี่สะใภ้รองเป็นอย่างดี หม่อมฉันเชื่อว่าถึงเวลานั้นตระกูลสิงย่อมเข้าใจการกระทำของจวนอ๋องในวันนี้ ภายภาคหน้าปล่อยให้น้องอิ๋งชดเชยพวกนางก็พอเพคะ"
ยามที่จวิ้นจู่หยุนเหอกับจีลิ่งปรึกษาหารือเรื่องนี้กัน นางได้เตรียมคำพูดสำหรับกลบเกลื่อนไว้ล่วงหน้าเรียบร้อยแล้ว ต่อให้เจิ้นอ๋องซักไซ้ไล่เลียง ก็ยังสามารถรับมือกับการไต่ถามได้