บทที่ 258

บทที่ 258

คุณหนูสี่กุมใบหน้าของตนไว้ มุมปากแตกยอดยับ นางเงยหน้าขึ้นมองจวิ้นจู่หยุนเหอ "พี่สาวรองรู้อยู่แก่ใจว่าเป็นแผนลวง แต่กลับพาคนเข้ามา หากเสด็จพ่อทรงทราบจะต้องเอาเรื่องแน่ พี่สาวรองทำลายแผนการของเสด็จพ่อแล้วนะเพคะ!"

เมื่อได้ยินนางเอ่ยเช่นนั้น สีหน้าของจวิ้นจู่หยุนเหอจึงเปลี่ยนไปเล็กน้อย

คุณหนูสี่พยุงกายลุกขึ้นอย่างช้าๆ แผ่นหลังยืดตรง นางชี้ไปยังระเบียงทางเดินด้านข้าง "ฉวยโอกาสที่เสด็จพ่อยังไม่กลับมา พี่สาวรอง เรามาคุยกันหน่อยดีหรือไม่เพคะ"

ในน้ำเสียงไม่มีความนอบน้อมดังเช่นก่อนหน้า แววตาไม่มีความขลาดเขลาอีกต่อไป ทว่ากลับมีความกดดันที่หมายมั่นปั้นมือจะเป็นผู้ชนะอยู่เต็มเปี่ยม

หางคิ้วและดวงตานั้นคล้ายคลึงกับเจิ้นอ๋องราวกับพิมพ์เดียวกัน

สิ่งนี้ทำให้จวิ้นจู่หยุนเหอขมวดคิ้วมุ่น นางเหลือบมองฉินเซาแวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปสั่งสาวใช้ว่า "พาเขาไปนั่งรอที่ห้องรับแขก"

"จวิ้นจู่..." ฉินเซาทำท่าจะเอ่ยปาก ทว่าถูกสาวใช้ชี้ไปยังอีกทิศทางหนึ่งแล้วพาตัวเดินเลี่ยงออกไปเสีย