บทที่ 225

บทที่ 225

คณะหนึ่งเดินมุ่งหน้าไปทางท้องพระโรง โดยมีชายาอ๋องเจิ้นนำขบวน และมีจวิ้นจู่หยุนเหอคอยติดตามอยู่ทางด้านซ้าย ระหว่างทางบังเอิญพบเหล่าฮูหยินเข้าบ้างเป็นครั้งคราว ทุกคนต่างก็ก้มตัวโค้งคำนับให้แก่ชายาอ๋องเจิ้นอย่างนอบน้อม

จวิ้นจู่หยุนเหอชี้ไปยังโต๊ะวางเครื่องหอมที่ไม่ไกลออกไปนัก บนโต๊ะมีกระบอกไม้ไผ่วางอยู่หนึ่งอัน ด้านในบรรจุติ้วเซียมซีไว้หลายสิบอัน มีหลวงจีนอายุราวสามสิบกว่าปีผู้หนึ่ง ในมือถือลูกประคำนั่งอยู่หลังโต๊ะเครื่องหอม และพึมพำท่องบทสวดบางอย่างอยู่ตลอดเวลา

"คุณหนูหร่าน" จวิ้นจู่หยุนเหอยิ้มหยาดเยิ้มพลาดยื่นกระบอกไม้ไผ่ส่งให้แก่หร่านชิงอวี่ "อายุอานามของเจ้ากำลังเหมาะพอดี ไฉนไม่ลองเสี่ยงทายเรื่องคู่ครองดูสักหน่อยเล่า"

หร่านชิงอวี่จำต้องรับกระบอกไม้ไผ่เอาไว้ สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นอัปลักษณ์ขึ้นมาเล็กน้อย

ฮูหยินผู้เฒ่าหลิ่วกล่าวด้วยรอยยิ้ม "คุณหนูหร่านไม่ต้องเขินอายไปหรอก คุณหนูในเมืองหลวงก็มาขอพรเรื่องคู่ครองกันไม่น้อย ต่อหน้าองค์พระปฏิมาจะได้ช่วยปกป้องคุ้มครองให้เจ้าได้พบเจอกับสวามีที่ดีอย่างไรเล่า"