บทที่ 223

บทที่ 223

คืนนั้นไร้ซึ่งการนอนหลับ ฮูหยินจั่น พลิกตัวไปมาในหัวมีแต่คำกำชับของเฟยซวงวนเวียนอยู่ ได้รับผลกระทบจากนาง แม่ทัพจั่นเองก็พักผ่อนไม่เพียงพอ ลังเลอยู่หลายครั้งสุดท้ายก็กลืนคำพูดกลับลงไป

ฟ้าเพิ่งสว่าง ฮูหยินจั่น ทนไม่ไหวอีกต่อไปจึงตวัดผ้าห่มออก เรียกสาวใช้ให้เข้ามาปรนนิบัติล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้า

"เวลายังเช้าระดับนี้ ตระกูลหร่านอาจจะยังไม่เปิดประตู"

"การจุดธูปกราบไหว้พระพุทธรูป ยิ่งเร็วยิ่งดีเป็นธรรมดา" ฮูหยินจั่น ปล่อยให้สาวใช้เกล้าผม ปลายเรียวนิ้วเลือกปิ่นทองสองเล่มอยู่ในกล่องแพรพรรณ

แม่ทัพจั่นแสดงสีหน้าประหลาดใจ "เป็นแค่การไปขึ้นธูปไหว้พระเหตุใดจึงต้องแต่งกายเสียยิ่งใหญ่ปานนี้"

ปิ่นทองคู่ลายดอกไหหลำและดอกโบตั๋นเชื่อมกิ่งนี้คือของหมั้นที่องค์หญิงใหญ่พระราชทานให้เมื่อครั้งอดีต ซึ่งปฐมฮ่องเต้ทรงมีรับสั่งให้กรมวังจัดสร้างขึ้น ภายหลังตกทอดมาอยู่ในมือของ ฮูหยินจั่น

ยามปกติ ฮูหยินจั่น ไม่มีทางนำออกมาสวมใส่เป็นแน่ เพราะนางรู้สึกว่าสะดุดตาจนเกินไป