บทที่ 213

บทที่ 213

ฤทธิ์สุราที่ดื่มเข้าไปมากเริ่มทำให้เผยธาตุแท้ น่าอับอายขายหน้ายิ่งนัก ถึงกับแต่งบทกลอนลามกขึ้นมาในสถานที่จริง ทำให้ผู้คนที่เดินผ่านไปมาต้องพากันส่ายหน้า

เรื่องนี้ล่วงรู้ไปถึงหูของเจิ้นอ๋องอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาแปรเปลี่ยนเป็นเย็นชา สั่งให้คนคุมตัวคนทั้งเจ็ดเข้ามาในลานเรือน จากนั้นก็สาดน้ำเย็นใส่ทีละถัง ๆ

คนกลุ่มนี้พลันได้สติขึ้นมาทันที ลืมตาขึ้นมองเจิ้นอ๋องที่มีใบหน้ามืดมนอยู่เบื้องหน้าด้วยความหวาดกลัวจนเนื้อตัวสั่นสะท้าน เอ่ยปากพูดจาแทบไม่เป็นคำ "ทะ... ท่านอ๋องมาได้อย่างไรพะยะค่ะ?"

เมื่อมองกลุ่มคนที่ไม่เอาถ่านเหล่านี้ เพลิงโทสะในอกของเจิ้นอ๋องก็ลุกโชนขึ้นมา เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยือก "เปิ่นหวางสนับสนุนพวกเจ้า ไม่ใช่ให้มาใช้ชีวิตสำมะเลเทเมาเช่นนี้ ดูสภาพของพวกเจ้าแต่ละคนในตอนนี้สิ มีเค้าโครงของจอหงวนในอนาคตหลงเหลืออยู่บ้างหรือไม่!"