บทที่ 200

บทที่ 200

บรรยากาศในคุกหลวงอึมครึมยิ่งนัก เจิ้นอ๋องกวาดสายตาที่กำลังกระเพื่อมไหวตกลงบนร่างไร้ลมหายใจของฮ่องเต้เป่ยเหลียงที่ตายตาไม่หลับ ก่อนจะดึงสายตากลับมา

หากยังคงดึงดันยื้อแย่งเรื่องนี้กับเซิ่งจิ่นชูต่อไป ก็ไม่ได้ประโยชน์อันใดขึ้นมา

คุกหลวงแห่งนี้ล้วนเป็นคนขององค์รัชทายาท หากเรื่องบานปลายขึ้นมา มีแต่จะช่วยพระชายารัชทายาทแก้ต่างให้เท่านั้น

เจิ้นอ๋องหัวเราะออกมาคราหนึ่งอย่างฉับพลัน แววตาที่มองเซิ่งจิ่นชูไม่มีความปิดบังความชื่นชมแม้แต่น้อย "พระชายารัชทายาทเด็ดขาดและเฉียบคม การกระทำตรงไปตรงมา องค์รัชทายาทอภิเษกกับพระชายานับเป็นวาสนาของพระองค์ เปิ่นหวางนับถือ!"

ทั้งสองบรรลุข้อตกลงร่วมกันอย่างรู้กัน

มิได้ติดใจเอาความสาเหตุการตายที่แท้จริงของฮ่องเต้เป่ยเหลียง ผู้คุมเขียนหนังสือสารภาพผิดขึ้นมาฉบับหนึ่ง เซิ่งจิ่นชูมองดูผู้คุมที่คว้าปลายนิ้วของฮ่องเต้เป่ยเหลียงกดประทับรอยนิ้วมือสีชาดลงไป

ภาพเหตุการณ์นี้ช่างคุ้นเคยยิ่งนัก

คล้ายคลึงกับความสิ้นหวังก่อนตายของนางในชาติก่อนเสียเหลือเกิน