กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 196
จิ่นชูยอมให้ตนเองวิเคราะห์ผิดเสียยังดีกว่า นางยืนอยู่ใต้ระเบียง ทอดสายตาจ้องมองจีเฉิงถิงเขม็ง พยายามควบคุมน้ำเสียงให้มั่นคง "ฝ่าบาท ทางท้องพระโรงใหญ่สถานการณ์ยังไม่สงบ เหตุใดพระองค์จึงเสด็จมาที่นี่ ที่นี่มีฉางชิ่งกับพวกคอยอารักขาอยู่ พระองค์ไม่ต้องทรงกังวล"
รอบกายเงียบสงัดไร้สุ้มเสียง จีเฉิงถิงก้าวเดินเข้ามา โน้มตัวลงยื่นมือไปกุมปลายนิ้วอันเย็นเฉียบของจิ่นชู
"มีเรื่องคับข้องใจใดอยากถามก็เอ่ยออกมาตรงๆ อย่าเก็บไว้ในใจ"
"ท้องพระโรง..."
"หน้าท้องพระโรงมีองครักษ์นับหมื่นอารักขา ขุนนางบุ๋นบู๊ไม่ได้ก่อความวุ่นวาย เจิ้นอ๋องยังอยู่ในคุกเสิ่นสิงซื่อ ทหารตรงประตูเมืองยังมิได้บุกเข้ามา"
จีเฉิงถิงทอดถอนหายใจยาว "เจ้ากับเราร่วมเรียงเคียงหมอนมาห้าปี บางเรื่องย่อมปิดบังเราไม่ได้ หากเจ้าเอ่ยถาม เราย่อมตอบ"