กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 123
แม่นมหลินเบิกตากว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อ เนิ่นนานกว่าจะเรียกสติกลับคืนมาได้ น้ำตาก็ไหลพรากลงมาทันที "ฝ... ฝ่าบาท เหล่านู๋รับใช้ที่ตำหนักเฟิ่งชีมาสิบปี นับตั้งแต่พระนางเสด็จสู่สวรรคต ก็ยังเฝ้ารับใช้ที่ตำหนักบูรพาต่อมาอีกสิบห้าปี เหตุใดพระองค์ถึงจะขับไล่เหล่านู๋ให้ไปให้พ้นหน้าเล่าเพคะ"
นางไม่เชื่อ องค์รัชทายาททรงสุขุมเยือกเย็นมาโดยตลอด เหตุใดเพียงเพราะนางตักเตือนไปไม่กี่คำ ถึงกับจะขับไล่นางได้เล่า
แม่นมหลินทรุดตัวลงคุกเข่ากับพื้นดังตุบ สะอื้นไห้กล่าวว่า "ฝ่าบาท เหล่านู๋ไม่มีจิตใจคิดคดทรยศใด ๆ ทั้งสิ้น เหล่านู๋เพียงแต่อยากให้พระองค์ทรงรักษาตำแหน่งรัชทายาทไว้ให้มั่นคง องค์ชายสามและองค์ชายสี่ในวัยเดียวกับพระองค์ล้วนมีทายาทสืบสกุลกันหมดแล้ว แต่พระองค์ทรงเป็นถึงรัชทายาทนะเพคะ ทรงแบกรับภาระหน้าที่อันยิ่งใหญ่เอาไว้"