บทที่ 83

บทที่ 83

วันต่อมาจิ่นชูให้คนนำตำราหมากที่คัดเสร็จแล้วส่งไปยังตระกูลฉิน พร้อมกันนั้นยังส่งแพรพรรณชั้นดีอีกหนึ่งพับเพื่อมอบให้ฉินฟางอวี๋

ไม่นานตระกูลฉินก็ส่งของกำนัลตอบแทนกลับมา เป็นชุดเครื่องประดับศีรษะชุดหนึ่งที่มีมูลค่ามหาศาล

จิ่นชูรับไว้ด้วยท่าทีเปิดเผยและสง่างาม เอ่ยกล่าวขอบคุณแก่ผู้มาเยือน

"ฮูหยินผู้เฒ่าฉินเกรงใจเกินไปแล้ว" แม่นมฟางมองเครื่องประดับศีรษะทับทิมแดงลายสมปรารถนาดอกไห่ถังแล้วอดไม่ได้ที่จะเอ่ยชม

ในใจพลันถอนหายใจว่า มีคนมองเจ้านายดั่งหญ้าข้างทาง แต่ก็มีคนตาแหลมคมดั่งไข่มุก มองเจ้านายดั่งสมบัติล้ำค่า

จิ่นชูโค้งริมฝีปากยิ้ม สั่งให้คนเก็บให้เรียบร้อย

ยามนั้นด้านนอกพลันแว่วเสียงของจั่นว่านหลิงดังขึ้น จิ่นชูยังนึกว่าตนเองหูแฝด เงยหน้าขึ้นอยู่ครึ่งค่อนวันถึงได้เห็นผู้ที่มาเยือน

นางมาอย่างเร่งรีบ บนใบหน้าขาวเนียนเจือไว้ด้วยความโกรธเกรี้ยว