บทที่ 64

บทที่ 64

ขันทีจงเหลือบมองจ้าวเยียนเยียนแวบหนึ่ง คิ้วสีขาวขมวดเข้าหากัน กวาดสายตาสำรวจรอบวงก่อนที่สายตาสุดท้ายจะมาหยุดอยู่ที่ร่างของจ้าวอู่ "ฮ่องเต้มีรับสั่ง จ้าวเจินได้รับสารภาพและยอมรับผิดแล้ว เราคำนึงถึงความจงรักภักดีและปกป้องบ้านเมืองมาหลายปี อีกทั้งองค์หญิงเหลียงจิ่นยังทรงยินยอมไกล่เกลี่ยด้วยความสมัครใจ เรื่องนี้เราจึงยังไม่เอาความ บุตรสาวของจ้าวเจิน นามว่าจ้าวอู่ มีความอ่อนหวานเรียบร้อย รู้จักกาลเทศะและเข้าใจเหตุผล ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปให้แต่งตั้งเป็นพระชายารองรัชทายาท และให้เข้าตำหนักบูรพาในอีกสามปีให้หลัง จบพระราชโองการ!"

ทุกคนต่างพากันตกตะลึง โดยเฉพาะจิ่นชูที่ไม่กล้าแม้แต่จะเชื่อหูของตนเอง จ้าวอู่กลับถูกพระราชทานให้แต่งงานกับองค์รัชทายาท!

"ขันทีจง เสด็จพ่อไม่ได้ทรงคิดถึงหม่อมฉันบ้างเลยหรือเพคะ?" จ้าวเยียนเยียนเงยหน้าขึ้นมองขันทีจงด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ ท่าทางดูน่าสงสารราวกับถูกรังแก ซึ่งแตกต่างอย่างสิ้นเชิงกับท่าทางที่ก้าวร้าวและคลุ้มคลั่งเมื่อครู่นี้