บทที่ 60

บทที่ 60

เมื่อรถม้าควบมาถึงหน้าประตูวัง จ้าวเยียนเยียนก็เลิกม่านพลิ้วกายกระโดดลงมา ท่าทางฮึกเหิมราวกับจะบุกเข้าไปข้างในให้ได้

ซ่า!

เหล่าองครักษ์ชักดาบออก แสงเย็นเยียบสาดประกายระยับ

ทำเอาจ้าวเยียนเยียนต้องหยุดฝีเท้าลงทันที นางลดเสียงลงแล้วเอ่ย "ข้าจะเข้าเฝ้าเสด็จพ่อ พวกเจ้าหลบไปเดี๋ยวนี้!"

เหล่าองครักษ์แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน ฝีเท้าไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่ครึ่งส่วน ในแววตายังเจือความดุร้ายอยู่หลายส่วน จนจ้าวเยียนเยียนโกรธจนใบหน้าเล็ก ๆ แดงก่ำ

ทว่าในเวลานั้นเอง รถ ม้าคันหนึ่งก็แล่นมาหยุดลงตรงหน้า นางพอดี

ม่านถูกเลิกขึ้นเผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามน่าตะลึง จ้าวเยียนเยียนหันไปมองผู้ที่มาถึง รูม่านตาก็หดวูบลง

"สู่เซี่ยถวายพระพรองค์หญิง องค์หญิงเชียนซุ่ย เชียนซุ่ย เชียนเชียนซุ่ย"

เหล่าองครักษ์ทำความเคารพ