บทที่ 56

บทที่ 56

ภายในห้องขัง

ฉีอวี่อานถูกโบยจนสะบักสะบอมแล้วโยนลงบนกองฟางอีกครั้ง จ้าวเยียนเยียนชาชินเสียจนกระทั่งไม่อยากแม้แต่จะขยับฝ่าเท้า นางถึงกับเบือนหน้าหนีและไม่ยอมมองอีกต่อไป

ในเวลานั้นเองมีองครักษ์ผู้หนึ่งเดินเข้ามาเปิดโซ่ตรวนออก

"จ้าวเยียนเยียน เจ้าพ้นมลทินแล้ว ออกไปได้"

จ้าวเยียนเยียนผุดลุกขึ้นจากกองฟางในทันที ไม่อยากเชื่อหูของตนเอง แม้แต่ฉีอวี่อานก็ยังอดตะลึงไม่ได้

"เหตุใดนางจึงออกไปได้เล่า" จ้าวเจินอดไม่ได้ที่จะเอ่ยถาม

องครักษ์กล่าว "นี่ไม่เป็นเพราะจ้าวเยียนเยียนมีมารดาที่ดี เข้าวังไปทูลขอด้วยตนเองหรอกหรือ ถึงได้ถูกปล่อยตัว"

พอได้ยินดังนั้นจ้าวเยียนเยียนก็ตื่นเต้นยินดีเป็นล้นพ้น หรือว่ามารดาจะเข้าวังไปทูลขอต่อเสด็จพ่อ พระองค์จึงมีราชโองการปล่อยตัวนางแล้ว!

ฐานะของนางกำลังจะถูกประกาศให้ประจักษ์แก่สายตาผู้คนในไม่ช้า