กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย อ่านข้ามภพ
บทที่ 39
ฉีอวี่อานก้าวเท้าออกมามองดูเกี้ยวเจ้าสาวสีแดงสดที่ประดับประดาอย่างมงคลตกลงหน้าจวนกั๋วกงฉี สินเดิมแต่งงานอันน้อยนิดและขบวนส่งตัวเจ้าสาว
รอบกายรายล้อมไปด้วยชาวบ้านที่มามุงดูความสนุกสนาน สายตาดูแคลนหยาดเยิ้มเต็มไปด้วยการเยาะเย้ยล้วนเตือนสติเขา
ชาตินี้ ในวังไม่มีราชโองการประทานลงมาจริงๆ ด้วย!
ความฝันที่จะเป็นแม่ทัพของเขาแตกสลายลงแล้ว
"ซื่อจื่อ ยังรออะไรอยู่เล่า ได้เวลาเตะเกี้ยวเจ้าสาวเพื่อรับตัวเจ้าสาวเข้าจวนแล้วขอรับ" แม่สื่อเอ่ยเตือน พร้อมกับยัดดอกไม้สีแดงดอกใหญ่ใส่มือของฉีอวี่อาน
ยามมองดอกไม้สีแดงดอกใหญ่ ฉีอวี่อานขบกรามแน่นสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ปลอบใจตนเองว่าทุกอย่างจะต้องมี เพียงแต่เป็นเรื่องของเวลาเท่านั้น
หลังจากปรับอารมณ์ให้เป็นปกติแล้ว เขาก้าวเดินต่อไปข้างหน้า ดำเนินตามขั้นตอนของชาติก่อนซ้ำใหม่อีกครั้ง นำตัวจ้าวเยียนเยียนที่คลุมผ้าคลุมหน้าสีแดงก้าวออกมาจากเกี้ยวเจ้าสาว
จ้าวเยียนเยียนที่คลุมผ้าคลุมหน้าสีแดงอยู่เอ่ยปากเรียกด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานเขินอายว่า "พี่ชายซื่อจื่อ"