บทที่ 35

บทที่ 35

"หลายวันก่อนข้าเคยได้ยินมาว่าคุณหนูเซิ่งจะเข้าจวนชายาองค์ชายรอง ไม่นึกเลยว่าจะเป็นเรื่องจริง"

"มิน่าเล่าถึงได้รังเกียจจวนกั๋วกงฉี ที่แท้ก็ปีนป่ายขึ้นสูงไปจวนชายาองค์ชายรองนี่เอง"

ฮูหยินสูงศักดิ์หลายท่านที่มองมาทางจิ่นชูล้วนแฝงแววตารังเกียจ

ชายาองค์ชายรองดึงจิ่นชูเข้าไปปกป้องไว้ในอ้อมแขน ราวกับกำลังแสดงท่าทีว่าเจ้าไม่ต้องกลัว ข้าจะหนุนหลังให้เจ้าเอง นางยังหันไปกล่าวกับองค์ชายรองว่า "ฝ่าบาท หม่อมฉันไม่อยากเห็นจวิ้นจู่ถูกผู้อื่นเข้าใจผิดเพคะ"

องค์ชายรองที่ยืนอยู่ไม่ไกลนักใช้มือข้างหนึ่งค้ำเอวไว้ สายตาก เย็นชาเหลือบมองจิ่นชู เอ่ยเรียบๆ ว่า "ไม่โทษเจ้าหรอก"

เมื่อเรื่องดำเนินมาถึงจุดนี้ ในที่สุดจิ่นชูก็เข้าใจแล้วว่าแผนการนี้ร้ายกาจเพียงใด

จวนชายาองค์ชายรองปรารถนานางเข้าจวนมานานแล้ว แต่ติดที่ราชโองการของฮ่องเต้จึงกระทำอย่างเปิดเผยไม่ได้ ประกอบกับชายาองค์ชายรองไม่ยินยอมให้ผู้ใดข่มขู่เหนือกว่า จึงสร้างคนอย่างเฝิงฉางอานขึ้นมาเพื่อสร้างความสะอิดสะเอียนให้นาง

ต่อให้นางเข้าจวนไปจริงๆ ในวันหน้าก็จะถูกผู้คนดูถูกเหยียดหยาม ชั่วชีวิตนี้อย่าได้หวังว่าจะก้าวข้ามชายาองค์ชายรองไปได้

เกี่ยวร้อยประสานกันเป็นวงจร