เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 ศัตรูพบหน้าย่อมแดงก่ำด้วยความแค้น
นักพรตหรานเติงพลันสัมผัสได้ถึงจิตสังหารที่แผ่ซ่านออกมาจากร่างของโจ้วอ๋อง ถอยหลังไปก้าวหนึ่งตามสัญชาตญาณ
รู้สึกว่าโจ้วอ๋องต้องเตรียมใช้บัวมรรคาหงเหมิงเจ็ดกลีบเป็นแน่ จึงได้เตรียมพร้อมสำหรับการหลบหนีไว้แล้ว
ทว่าสิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงก็คือ โจ้วอ๋องกลับค่อย ๆ ชักกระบี่ประจำกายของตนออกมา
ยามที่โจ้วอ๋องชักกระบี่ออก กระดิ่งสำริดที่ห้อยอยู่เหนือพู่กระบี่ก็ส่งเสียงดังกริ๊ง ๆ ออกมาคราแล้วคราเล่า ฟังดูไพเราะเสนาะโสตยิ่งนัก
เมื่อเห็นว่าโจ้วอ๋องไม่ได้เรียกบัวมรรคาหงเหมิงเจ็ดกลีบออกมา หัวใจที่แขวนอยู่ของนักพรตหรานเติงจึงวางลงได้
พลางแย้มยิ้มเยียบเย็นกล่าวว่า “ในเมื่อเจ้าอยากตายเร็วนัก เช่นนั้นก็อย่าหาว่าอาตมาลงมือไร้ความปรานีก็แล้วกัน”