0118

⬢⬢⬢

ตอนที่ 118 สองปะทะนักพรตหรานเติง

เมื่อเห็นนักพรตหรานเติงยืนเหม่อลอยอยู่ตรงนั้น จึงเอ่ยปากกล่าวกับศิษย์เยาว์ไฉ่อวิ๋นว่า “ในเมื่อสหายธรรมหรานเติงไม่ตัดใจจากโคมแก้วหลิวหลีของตน เช่นนั้นพวกเราก็รีบเดินทางกันต่อเถิด”

ครั้นกล่าวจบ ก็จูงมือศิษย์เยาว์ไฉ่อวิ๋นเตรียมจะจากไป

การนี้ทำให้น้ำหน้าของนักพรตหรานเติงแปรเปลี่ยนไปในทันที อย่างไรเสียความอดทนย่อมมีขีดจำกัด

1เพียงได้ยินนักพรตหรานเติงเอ่ยปากกล่าวว่า “อย่าได้คิดว่าอาตมาหวาดกลัวพวกเจ้าจริงๆ หากบีบคั้นจนเกินไปหน้าตาของทุกฝ่ายย่อมดูไม่จืดแน่”

“สหายธรรมหรานเติง อย่าหาว่าข้าไม่เตือนท่าน หากท่านทำร้ายศิษย์เยาว์ไฉ่อวิ๋นผู้นี้ พระนางหนี่ว์วาไม่มีทางยอมรามือกับท่านเป็นอันขาด”