บทที่ 453 ศึกครั้งนี้ ไม่มีผู้ชม มีเพียงนักรบ

บทที่ 453 ศึกครั้งนี้ ไม่มีผู้ชม มีเพียงนักรบ

ภายในวิหารตรีวิสุทธิ์ พิธีชุมนุมธรรมยังคงดำเนินต่อ แต่โจวเฉียนรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าทุกครั้งที่เอ่ยคำสวดออกมา มันกลับยากขึ้นเรื่อย ๆ

ความยากนั้นเหมือนกำลังเป็นโรคสูญเสียความสามารถในการพูด ทั้งที่จำทุกคำได้ แต่กลับเอ่ยออกมาได้อย่างยากลำบากผิดปกติ

สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกหนาวเยือกในใจ

เขาเข้าใจแล้วว่า วิถีสวรรค์กำลังเริ่มพังทลาย

บนลานกว้าง ทั้งสองฝ่ายยืนประจันหน้ากัน