บทที่ 452 เธอยืนอยู่ตรงนั้น มือเปล่า แต่กลับเป็นฝ่ายคุมชะตา

บทที่ 452 เธอยืนอยู่ตรงนั้น มือเปล่า แต่กลับเป็นฝ่ายคุมชะตา

เสียงสวดมนต์ดังแว่วเข้าหู ควันธูปลอยวนเป็นสาย

กลางลาน ซางชิวจือสวมเสื้อผ้าลินินสีแอปริคอต ยกกระบี่ตั้งท่า แรงกดดันน่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกมา พร้อมรังสีสังหารเข้มข้น

เมื่อเห็นภาพตรงหน้า ตู้จื่อเหรินก็หัวเราะเย็นชาในใจ

เขารู้ว่าซางชิวจือคิดจะทำอะไร ก็แค่ถ่วงเวลาให้เขาพลาดโอกาสบรรลุเทวภาวะเป็นคนแรก

เขาไม่ได้โง่ จะติดกับผู้หญิงมนุษย์สามัญได้อย่างไร?

คิดได้ดังนั้น ตู้จื่อเหรินก็ก้มตาลง มองพื้นหินใต้เท้า

เขายกมือขึ้นประสานมุทราอย่างคล่องแคล่ว ปากเริ่มท่องบทอาคมโบราณอันลึกลับ

นั่นคือตราประทับเทพภูตของจักรพรรดิภูตแห่งทิศใต้