กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 420 ยังไม่คุกเข่าอีก!
หลังฟังคำพูดของซางชิวจือ หลินอวี้เหมยก็ชะงักไปทันที
เธอมองรอยยิ้มในดวงตาของซางชิวจือ สีหน้าอ่อนโยนค่อย ๆ เย็นชาลง
“คุณซาง โอกาสดีขนาดนี้ คุณไม่ต้องการจริง ๆ หรือ?”
ซางชิวจือหัวเราะเยาะ น้ำเสียงดูแคลน “โอกาสดีขนาดนี้ เธอก็คว้าไว้ให้ดีแล้วกัน”
เมื่อเห็นซางชิวจือปฏิเสธอย่างเด็ดขาด หลินอวี้เหมยก็หรี่ตา หัวเราะเยาะเบา ๆ “ไม่รับน้ำใจดี ๆ กลับเลือกความลำบาก ในเมื่อเป็นแบบนี้ก็อย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
พูดจบ หลินอวี้เหมยก็สะบัดมือ ลมพายุไร้รูปกลายเป็นแส้ยาว พันเกี่ยวใบไม้กับใบสมุนไพร แล้วฟาดใส่ซางชิวจืออย่างแรง
ซางชิวจือขวางจู๋หมิงที่กำลังจะโต้กลับไว้ เธอหมุนตัว ยื่นมือขวาออกไปคว้าแส้ยาว
ความเจ็บแสบแล่นมาจากกลางฝ่ามือ ซางชิวจือส่งเสียง “จิ๊” ยกมือซ้ายตั้งท่า ขณะท่องบทอาคม มือขวาก็กระชากแส้ยาวกลับมา