บทที่ 362 หน้าแรกแห่งลิขิตชะตา 9_ เด็ก ๆ มาเล่นกับพี่สาวไหม

บทที่ 362 หน้าแรกแห่งลิขิตชะตา 9: เด็ก ๆ มาเล่นกับพี่สาวไหม

“มีเวลาหนึ่งนาที ออกไปจากสายตาฉันซะ ไม่อย่างนั้นอย่าหาว่าฉันลงมือไม่ปรานี”

ถ้อยคำเย็นชาและหยิ่งทระนงดังก้องไปทั่วลาน

ซางชิวจือยืนนิ่งอยู่กลางฝูงชน ลมเย็นพัดชายเสื้อของเธอ ดวงตาคมกริบราวน้ำแข็ง ส่วนเสียงอึกทึกโดยรอบกลับคล้ายเงียบหายไปเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอ

เสียงร้องครวญครางของชาวบ้านที่ล้มอยู่บนพื้นปลุกสติของคนอื่นให้กลับคืนมา

ชาวบ้านที่เป็นหัวโจกยกมือชี้ซางชิวจือ “แก ๆ ๆ” พูดติด ๆ ขัด ๆ อยู่นานก็พูดไม่ออกสักคำ

ซางชิวจือเลิกเปลือกตาขึ้นอย่างเกียจคร้าน แล้วเริ่มนับถอยหลังเสียงดัง “สิบ เก้า…”

ชาวบ้านสองสามคนที่อยู่แถวหลังเข้าใจแล้วว่าคราวนี้เจอคนแข็งเข้าให้ จึงคลานหนีล้มลุกคลุกคลานไปทางประตูสวน

สายตาซางชิวจือเลื่อนไปหยุดที่ชาวบ้านหัวโจกอย่างเชื่องช้า เธอนับต่อ “หก ห้า…”

“แกเป็นตัวอะไร คิดว่าฉันจะกลัวแกหรือไง”