บทที่ 361 หน้าแรกแห่งลิขิตชะตา 8_ ทุกคนคลุ้มคลั่ง

บทที่ 361 หน้าแรกแห่งลิขิตชะตา 8: ทุกคนคลุ้มคลั่ง

ตอนกลับถึงสวนวัฒนธรรมก็เลยบ่ายสามโมงมาห้านาทีพอดี

เหล่าแขกรับเชิญปรึกษากันว่าจะกลับไปพักที่บ้านสักครู่ แล้วห้าโมงค่อยไปรวมตัวกันที่บ้านทรงเรือของฉินพ่านเสวี่ยกับเจี่ยนฟ่านอิน เพื่อทำข้าวสามสีด้วยกัน

พอลงจากรถมินิบัส ก็ขึ้นรถชมวิว ขับเข้าไปในเขตสวน

รถชมวิวเพิ่งแล่นเข้าไปได้ไม่นาน พนักงานคนหนึ่งของสวนก็รีบร้อนวิ่งเข้ามาหา

เถียนจวิ้นฉือส่งสัญญาณให้คนขับรถจอด พอพนักงานวิ่งมาถึงตรงหน้า เขาก็ถามว่า “เกิดอะไรขึ้น ถึงได้ลนลานขนาดนี้”

พนักงานชี้ไปยังอาคารสำนักงานทางขวามือ “ลูกพี่ คนจากหมู่บ้านข้าง ๆ มา”

“หมู่บ้านฝูฉาเหรอ” เถียนจวิ้นฉือขมวดคิ้ว “ใครมา”

“บ้านเหล่าเหลี่ยวสี่” พนักงานชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนพูดต่อ “พวกเขาพาเด็กมาด้วย”

ได้ยินเช่นนั้น สีหน้าเถียนจวิ้นฉือก็เคร่งขรึมลง