บทที่ 107 กระแสในรั้วมหาวิทยาลัย 1_ นายว่างทั้งวันหรือไง ถึงตามฉันมา

บทที่ 107 กระแสในรั้วมหาวิทยาลัย 1: นายว่างทั้งวันหรือไง ถึงตามฉันมา

วันเวลาที่ไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องเรียน ช่างมีความสุขเหลือเกิน

หลังรับประทานอาหารเย็น ซางชิวจือก็นอนเอกเขนกอย่างสบายใจอยู่ในสวนเล็กเสี่ยวฮวาบนดาดฟ้า สูดกลิ่นดอกไม้พลางมองท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยดวงดาว ซางชิวจือรู้สึกว่าตัวเองคงอยู่บ้านไปได้ตลอดชีวิต ขอแค่มีคนทำอาหารให้ทุกวันก็พอ

แต่ก็คงไม่สมจริงเท่าไร