กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 106 คุณย่าของจักรพรรดินีในอนาคตของพวกเรา
หลังส่งแม่หมอซางที่ด่ากระปอดกระแปดจากไปแล้ว ซางชิวจือนั่งเงียบอยู่ในห้องนั่งเล่น
ตอนนี้ความรู้สึกหดหู่ที่เคยมีเพราะคิดเรื่องปัญหาร่างกายของตัวเอง เปลี่ยนเป็นความเป็นห่วงคุณย่าของเธอแทน
เพิ่งลงไปทำงานได้ไม่นานเองไม่ใช่หรือไง ทำไมถึงเหนื่อยขนาดนี้ ถ้าต้องทำงานแบบนี้ทุกวันไปอีกนาน คุณย่าของเธอจะไม่เหนื่อยทั้งกายทั้งใจจนหมดแรงหรือไง อยากตายก็ตายไม่ได้ อยากนอนพักก็ไม่ได้
“ไม่ใช่คนจริง ๆ ด้วย!”
“……เธอกำลังด่าใคร?”
ซางชิวจือชะงัก เงยหน้าหันไปมองเฟิงเยี่ยนตรงปากบันได
ลืมไปเลยว่าเขาไม่ใช่คน
ซางชิวจือเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนถามว่า “พวกคุณทำงานในนครเฟิงตู ปกติเหนื่อยกันมากหรือเปล่า?”