บทที่ 83 พระแม่ประทานบุตร 16_ มันเป็นผีพราย ไม่ใช่คนปัญญาอ่อน

บทที่ 83 พระแม่ประทานบุตร 16: มันเป็นผีพราย ไม่ใช่คนปัญญาอ่อน

เมื่อกลับขึ้นรถอีกครั้ง อารมณ์ของพวกแขกรับเชิญก็เปลี่ยนไปจากเมื่อตอนเช้าแล้ว

ไม่มีใครพูดอะไร ทุกคนเงียบตลอดทางกลับหมู่บ้านกตัญญู

ตอนรถแล่นผ่านซุ้มประตูทางเข้าหมู่บ้าน ทุกคนเห็นกลุ่มเด็กผู้หญิงอีกครั้ง แต่คราวนี้ไม่มีใครยิ้ม พวกเธอมองขบวนรถแล่นผ่านไปอย่างเงียบงัน

เจี่ยนฟ่านอินพิงหน้าต่าง สายตากวาดผ่านใบหน้าของเด็กผู้หญิงทีละคน จนกระทั่งเห็นเด็กหญิงตัวเล็กที่เธอเฝ้าคิดถึงและหวังว่าจะได้เจออีกครั้ง

เสี่ยวเสี่ยวยังคงอยู่ในท่าเดิมเหมือนเมื่อวาน ย่อตัวเป็นก้อนเล็ก ๆ อยู่ริมถนน