บทที่ 82 พระแม่ประทานบุตร 15_ นายจะเอาให้พอหรือยัง

บทที่ 82 พระแม่ประทานบุตร 15: นายจะเอาให้พอหรือยัง

“รีบมาดูเร็ว”

เสียงทุ้มหนักของเย่ถงเฉินดังขึ้น ไม่อ่อนโยนเหมือนเคย

ทุกคนหันไปตามเสียง เห็นเย่ถงเฉินถือก้อนหินขนาดใหญ่กว่าลูกวอลเลย์บอลครึ่งลูกไว้ในมือ เถาวัลย์รัดโครงกระดูกทารกเอาไว้กับก้อนหินแน่น

ร่างทารกขดเป็นก้อน ทั้งตัวเป็นสีม่วงคล้ำ เน่าเปื่อยจนดูไม่ได้ บางส่วนของเนื้อบวมพองเพราะแช่น้ำ ขณะที่บางส่วนเหมือนถูกอะไรบางอย่างกัดแทะจนเห็นกระดูกสีขาวเป็นท่อน ๆ

ทุกคนในที่นั้นยืนนิ่งงัน เก่ออวี่หงมึนงงไปหมด พอได้สติกลับมาก็ยกมือปิดปากแล้วเริ่มอาเจียน

เก่ออวี่หงอาเจียนอยู่นานแต่ไม่มีอะไรออกมา เขาพูดตะกุกตะกัก “ไม่ใช่ นี่ไม่ใช่เรื่องแกล้งกันจริง ๆ ใช่ไหม?”