เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในยามค่ำคืน โม่เย่ยืนอยู่ที่หัวเรือเหยียนหวงกำลังครุ่นคิด
ตามคำสั่งของโม่เย่ เรือเหยียนหวงแล่นข้ามคืน อีกทั้งยังแบ่งลูกเรือเป็นหลายผลัดพายเร่งความเร็ว
ลูกเรือไม่รู้ว่ากัปตันเรือเร่งร้อนอะไรนัก ก็ได้แต่เชื่อฟังคำสั่ง
โม่เย่รู้ว่ามีเพียงวิธีนี้เท่านั้นจึงจะตามหลู่เฟยกับโซโลที่ออกไปก่อนหนึ่งวันได้ทัน
เรือเล็กของหลู่เฟยพวกนั้นไม่มีความเร็วเท่าเรือใบ อีกทั้งยังต้องอาศัยสองคนพายเอง
โม่เย่เริ่มฝึกพลังผลไม้ปีศาจของตนบนดาดฟ้า เขากดมือทั้งสองข้างลงบนพื้นดาดฟ้า
‘พื้นแก้วลื่นไหล’
พลังประหลาดที่แผ่จากผลไม้ลื่นไหลในร่างกายของโม่เย่ส่งผลต่อแรงเสียดทานของดาดฟ้า
ในที่สุดก็สำเร็จ โม่เย่พัฒนาจากที่ผลไม้มีผลได้เพียงต่อตัวเอง มาจนมีผลต่อวัตถุภายนอกได้ระดับหนึ่ง แล้วก็มาถึงการส่งผลต่อสภาพแวดล้อมภายนอก
นี่คือจินตนาการหรือพรสวรรค์กันแน่?