กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในร้านเหล้า ตรงหน้าโต๊ะอาหาร
“ลิเจียยังเล็ก ออกทะเลไม่ได้ อีกทั้งร้านก็ต้องการให้ฉันช่วย”
ลิเจียคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็ก้มหน้าพูด
“เธอไม่อยากออกทะเลไปดูโลกที่แสนน่าตื่นเต้นนี้หรือ ฉันจะปกป้องเธอเอง ส่วนที่บ้านของเธอ ฉันจะช่วยถามให้ดีไหม?”
โม่เย่ลูบหัวลิเจียพร้อมปลอบ
“ไม่เอา ท่านโม่เย่” ลิเจียพูดอย่างร้อนใจ
โม่เย่ไม่สนใจลิเจีย เดินไปที่เคาน์เตอร์บาร์ มองหญิงสาวที่กำลังยุ่งอยู่ แล้วรู้สึกตาวาวขึ้นมา
คุณผู้หญิง ผ้าโพกหัวกับทรงผมของคุณอันตรายมากเลยนะ
“ขอถามหน่อย คุณคือแม่ของลิเจียใช่ไหม? ฉันเห็นว่าลิเจียมีพรสวรรค์ล้ำเลิศ อนาคตต้องประสบความสำเร็จไม่ธรรมดา จึงอยากพาลิเจียออกทะเลไปฝึกฝน ขอให้คุณลองพิจารณาดู”
โม่เย่พยายามให้น้ำเสียงของตนมีความจริงใจ