ตอนที่ 165 ทุกอย่างสงบลง (มู่หรงเสวียนจากไป)

ตอนที่ 165 ทุกอย่างสงบลง (มู่หรงเสวียนจากไป)

ไทเฮาจู่ ๆ ก็หันหัวมา จ้องมู่หรงเสวียน

สายตานั้นคมกว่าอุปกรณ์ทรมาน หนักกว่าฎีกากล่าวโทษฉบับใดในท้องพระโรง

“มู่หรงเสวียน เจ้าเป็นจักรพรรดิของต้าเยียน เพื่อผู้ชายคนหนึ่ง แม้แต่แผ่นดินก็ไม่เอาแล้วหรือ?”

มู่หรงเสวียนคุกเข่าบนพื้น ไหล่สั่นครั้งหนึ่ง สายตาของพระราชมารดากดเขาไว้จนหายใจไม่ออก

เขาเงยหน้าขึ้น เบ้าตาแดงก่ำ เสียงสะอึกสะอื้นจนแทบต่อเป็นประโยคไม่ได้

“พระราชมารดา กระหม่อมไม่ได้เป็นเช่นนั้น กระหม่อมไม่ได้ไม่เอาต้าเยียน”

เขาสูดลมหายใจลึก ด้วยความตื่นเต้นหน้าอกกระเพื่อมแรง

“ก็เพราะกระหม่อมรู้ว่ากระหม่อมเป็นจักรพรรดิ มองดูต้าเยียนล่มสลายไม่ได้ กระหม่อมจึงสุดชีวิตหาหนทางกลับบ้าน

กระหม่อมอยากเปลี่ยนชะตาแคว้นเยียน กระหม่อมไม่เคยลืม ไม่เคยลืมแม้แต่วันเดียว”