กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 164 ความจริงทั้งหมด
น้ำตาของมู่หรงเสวียนเอ่อล้นออกมาโดยไม่มีสัญญาณเตือน
เขายื่นมือจะแตะนาง แต่ปลายนิ้วกลับสั่นจนไม่เป็นท่า สุดท้ายเพียงแตะลงข้างหน้าผากนางเบา ๆ ไม่กล้าออกแรง
ซีเหอโตแล้ว
โตมากกว่าตอนที่เขายังอยู่มาก ในคิ้วตายังมีความองอาจของราชวงศ์ต้าเยียน
แต่ที่มากกว่าคือความสงบนิ่งของสตรีที่ได้แต่งงานมีเหย้าเรือน
แต่ที่เขาจำได้เสมอ คือเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ ที่วิ่งตามหลังเขาไปทั่วอุทยานหลวง
เขายังร้องไห้อยู่ น้ำตาไหลลงทีละหยด ๆ
แล้วสายตาของเขาก็เลื่อนลงต่ำโดยไม่ตั้งใจ
ร่างทั้งร่างแข็งค้าง ท้องของซีเหอ กลับนูนขึ้น