ตอนที่ 160 มู่หรงเสวียนลงมือจัดระเบียบท้องพระโรงอย่างรวดเร็ว

ตอนที่ 160 มู่หรงเสวียนลงมือจัดระเบียบท้องพระโรงอย่างรวดเร็ว

มู่หรงเสวียนกำหมัดแน่น เล็บกดลงไปในฝ่ามือ แต่เขากลับไม่รู้สึกเจ็บ

ไม่ได้ เขาต้องค้นหาความจริงทั้งหมดให้ได้

ซีเหอทำอะไรลงไปกันแน่ ป้ายหยกผิงอันนั้นมาจากที่ไหนกันแน่

แต่ความคิดเหล่านี้เพิ่งก่อตัว ในสมองของเขาก็จู่ ๆ “ครืน” ขึ้น ราวกับมีบางสิ่งระเบิดออก

เศษเสี้ยวที่เพิ่งประกอบกันขึ้นนั้น ถูกมือที่มองไม่เห็นกระจัดกระจายออกอย่างแรง แล้วยัดกลับเข้าไปใหม่ ยัดจนเขาแทบจะอาเจียนออกมา

“อาเสวียน! อาเสวียน เจ้าเป็นอะไรไป!” ไทเฮาร้องอย่างตกใจ รวบเขาเข้ามาในอ้อมแขน เสียงเปลี่ยนไปจนผิดปกติ

“หมอหลวง! หมอหลวงเร็ว! น้องข้าเป็นลม!” มู่หรงซีหยางก็ตะโกน