กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 113 พี่สะไภ้ชื่อมู่หรงเสวียน
ที่เบาะแถวหน้า กู้ซีหน้าบึ้ง กดหลินจิงไว้ที่เบาะติดหน้าต่าง
หลินจิงไม่รู้ว่าเมาตั้งแต่เมื่อไร หน้าต่างน้อย ๆ แดงก่ำ ดวงตาคู่หนึ่งฉ่ำวาว ทั้งตัวเหมือนไม่มีกระดูก
เดี๋ยวใช้เท้าเกี่ยวแข้งกู้ซี เดี๋ยวใช้นิ้วจิ้มแขนเขา ปากก็พึมพำ
“กู้ซี ขนตาของนายยาวจัง... หน้านายก็เนียนด้วย... นายทาแป้งหรือเปล่า... คราวหน้าทาให้ฉันบ้างนะ...”
กู้ซีดึงมือเขาออกจากใบหน้าตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า เสียงกดต่ำมาก
“หลินจิง นั่งดี ๆ”
หลินจิงที่ไหนจะยอมฟัง มือที่ถูกจับกลับพลิกบทบาท สอดนิ้วประสานกับเขา หัวทิ่มลงไปที่หน้าอกเขา แล้วหัวเราะอู้อี้
“ตัวนายเย็นสบายจัง ฉันจะพิงนาย ห้ามขยับนะ”