กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 112 ประธานเซิ่งผู้น่ารักและขี้อ้อน
เซิ่งสื่อพูดพลางใช้สองมือโอบคอของมู่หรงเสวียน ไกวเบา ๆ หนัก ๆ สลับกัน เสียงครึ่งเมาครึ่งตื่นทั้งเหนียวทั้งนุ่มเหมือนเด็กที่กำลังอ้อนขอลูกอม
คำที่เหลือกลืนอยู่ในลำคอ มีเพียงมู่หรงเสวียนคนเดียวที่ได้ยิน เห็นเพียงใบหูของเขาแดงพรวดขึ้น จากใบหูลามไปถึงลำคอ ทั้งตัวเหมือนถูกไอน้ำร้อนอบ
มู่หรงเสวียนถูกไกวจนหัวมึน
*เขาอุตส่าห์เป็นถึงจักรพรรดิ จะ... จะอยู่ในท่านั้นได้อย่างไร... ให้เขามา...*
แต่ในวินาทีถัดมา กลับมีเสียง “อืม” เล็ดลอดออกมาจากจมูกอย่างคลุมเครือ ถึงจะเบามาก