ตอนที่ 68 มู่หรงซวี่ ภาพของฉันล่ะ?

ตอนที่ 68 มู่หรงซวี่ ภาพของฉันล่ะ?

เซิ่งสื่อกดความปรารถนาทั้งหมดลง ดึงสายตากลับ น้ำเสียงกลับสู่ความสุขุมเหมือนปกติ

“ฉันเตรียมน้ำมันหอมกับกระดาษไหว้ผีไว้ให้คุณลุงคุณป้าแล้ว รบกวนฮูหยินช่วยเผาให้ท่านด้วย”

มู่หรงเสวียนหยุดเคี้ยวโจ๊ก

เขาก้มมองชามโจ๊กอาหารทะเลตรงหน้า แล้วมองไข่พะโล้ที่เซิ่งสื่อแกะไว้ในจาน

เขาข้ามมาโลกนี้อย่างไร้เงินไร้อำนาจ ตั้งแต่บีบยาสีฟัน ถึงเสื้อผ้า ถึงอาหารเช้า ตั้งแต่เปลี่ยนยา ถึงอาบน้ำ

ตอนนี้แม้แต่กระดาษไหว้ผีสำหรับไปไหว้หลุมศพพ่อแม่ เซิ่งสื่อก็ยังเตรียมไว้ครบ

จู่ ๆ ดวงตาของเขาก็ร้อนผ่าว หัวใจเหมือนถูกอะไรบางอย่างกระแทกเข้าอย่างแรง

เขาเป็นฮ่องเต้ ถูกคนรับใช้มาตั้งแต่เด็กจนชิน แต่พวกนั้นคือข้าน้อย คือหน้าที่ คือกฎเกณฑ์

เซิ่งสื่อไม่ใช่ข้าน้อย ไม่ใช่กฎเกณฑ์ เซิ่งสื่อคือคนธรรมดาคนแรกในโลกนี้ที่ทำให้เขารู้สึกว่าถูกทะนุถนอม