ตอนที่ 67 เซิ่งสื่อจอมเจ้าเล่ห์

ตอนที่ 67 เซิ่งสื่อจอมเจ้าเล่ห์

มู่หรงเสวียนมองจนตะลึง มือหนึ่งยังจับราวบันได อีกมือยังคลึงเอว ยืนตัวแข็งอยู่บนบันไดเช่นนั้น

เซิ่งสื่อก็กำลังมองเขาเช่นกัน

เสื้อเชิ้ตผ้าไหมเย็นสีดำขับผิวขาวจนเกือบโปร่งแสง ผมที่เพิ่งตื่นมีปอยตั้งชี้อยู่หลายปอย ดวงตายังมีประกายน้ำแห่งความง่วงอยู่บ้าง

รอยแดงบนไหปลาร้าโผล่ออกมาจากคอเสื้อ เห็นบ้างไม่เห็นบ้าง

ท่าทางประคองเอวของเขาดูเงอะงะอยู่บ้าง แต่พอกับใบหน้าที่สวยจนเกินงาม กลับยิ่งเหมือนแมวที่ขนพองฟู ชัดว่ากำลังโมโห แต่กลับทำให้คนอยากกอดเข้ามากกว่า

สวยเกินไป สวยจนอยากซ่อนไว้ สวยจนอยาก...ล่ามโซ่ไว้

ยังไม่ทันที่เซิ่งสื่อจะดูจนพอใจ แมวขนพองตัวนั้นก็เริ่มด่า