ตอนที่ 9 ประธานเซิ่ง ช่วยฉันอาบน้ำด้วยเถอะ!

ตอนที่ 9 ประธานเซิ่ง ช่วยฉันอาบน้ำด้วยเถอะ!

เพิ่งกินข้าวเสร็จ มู่หรงเสวียนก็เอ่ยขึ้น

“ฉันจะอาบน้ำ”

เขาพูดอย่างมีเหตุมีผล น้ำเสียงอยู่กึ่งกลางระหว่างคำสั่งและการแจ้งให้ทราบ

ไม่เหมือนคนป่วยที่อาศัยใต้ชายคาคนอื่นเลยสักนิด

“เสื้อผ้าสำหรับเปลี่ยนผมวางไว้ในห้องน้ำให้แล้ว” เซิ่งสื่อตอบกลับ

มู่หรงเสวียนพยักหน้า เป็นเชิงว่ารู้แล้ว

เขาเปิดผ้าห่มบางลง สองเท้าเพิ่งแตะพื้น เตรียมจะลุกขึ้น แล้วหัวเข่าก็อ่อน ทั้งตัวโถมไปข้างหน้า

“ซี้...!”

เขานั่งกลับลงบนเตียงด้วยก้นอย่างแม่นยำ ลงตรงทับแผลพอดี เจ็บจนกัดฟันหลิ่วตา เบ้าตาแดงก่ำขึ้นในพริบตา