กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Keawgood
ตอนที่ 8 คำขอโทษของเซิ่งสื่อ
ตอนที่มู่หรงเสวียนลืมตาขึ้น สิ่งที่เห็นคือเพดานที่ไม่คุ้นเคย
สายตาค่อย ๆ เลื่อนไปที่โซฟา มีคนคนหนึ่งนั่งอยู่บนนั้น
เซิ่งสื่อถอดเสื้อสูทสีดำตัวนั้นออก เหลือเพียงเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวเดียว
ข้อมือพับขึ้นถึงท่อนแขนอย่างสบาย ๆ เผยให้เห็นข้อมือเรียวยาวที่เส้นสายคมชัด
เนคไทถูกดึงออกไปตั้งแต่เมื่อไรไม่รู้ คอเสื้อปลดกระดุมออกหนึ่งเม็ด กระดูกไหปลาร้าปรากฏราง ๆ
ตรงหน้าเขามีแล็ปท็อปเครื่องหนึ่งวางอยู่ แสงเย็นจากจอสาดลงบนใบหน้าที่เหลี่ยมคมชัดเจน
นิ้วเรียวยาวเคาะแป้นพิมพ์เป็นครั้งคราว ท่วงทีไม่รีบไม่ร้อน เหมือนกำลังตรวจฎีกา