กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลังพ้นช่วงวันคืนที่หวานชื่นราวน้ำผึ้งเคล้าน้ำมันมาแล้ว ชุยชิงอีก็รอไม่ไหว รีบเก็บสัมภาระมุ่งหน้าสู่ตำบลหลูฮวาทันที
จิงเว่ยยืนอยู่หน้าประตูจวนท่านหญิง บนบ่ามีเสวี่ยฉิวยืนท่าทางสง่าผ่าเผย สายตาที่มองชุยชิงอีเต็มไปด้วยแววยิ้ม “จริง ๆ ไม่ต้องให้ข้าไปกับเจ้าหรือ?”
เห็นชายหนุ่มกางขายาว ๆ สีท่าราวกับจะไปกับนางถึงตำบลหลูฮวาจริง ๆ ชุยชิงอีรีบยกมือส่ายปฏิเสธ “ไม่ต้องเดือดร้อนหรอก บุรุษชาติชายที่ดีย่อมตั้งใจไว้ทั่วสี่ทิศ เจ้าควรออกเดินทางไปค้าขายเสียที”
จิงเว่ยถือโอกาสคว้ามือชุยชิงอีไว้ พูดทึกทักโดยไม่รู้จักละอาย “ข้าเป็นคนแต่งเข้าตระกูลเจ้า จะให้ภรรยาเลี้ยงดูข้าสักหน่อยก็ไม่ได้หรือ?”
ชุยชิงอียอมแพ้เขาเสียจริง ๆ ดึงมือออกมาแล้วสั่งให้จิงจิ่วรีบขับรถม้าให้ว่องไวโดยเร็ว