เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ถึงอย่างไรชุยชิงอีก็เป็นท่านหญิงผู้มีศักดิ์ฐานันดรอย่างเป็นทางการ การแต่งงานของนางย่อมไม่อาจเกิดขึ้นอย่างเงียบเชียบ
ทว่างานมงคลของท่านหญิงผู้หนึ่งก็ไม่ได้ดึงดูดความสนใจถึงเพียงนั้น เมื่อกรมพิธีการได้รับข่าว จึงจัดเตรียมสิ่งของตามธรรมเนียมและส่งคนไปยังอำเภอตงผิง ผู้ที่นำสิ่งของไปส่งจะเป็นตัวแทนราชสำนักเข้าร่วมงานวิวาห์ใหญ่ของท่านหญิงด้วย
มีเพียงคนผู้เดียวที่รู้สึกไม่สบอารมณ์อยู่ในใจ โจวเยี่ยนซิวมองจดหมายในมือ พลางขมวดคิ้วเสียจนแทบหนีบแมลงวันให้ตายได้
แน่นอนว่าสาเหตุที่เขาไม่สบอารมณ์มิใช่เพราะเรื่องที่ชุยชิงอีกำลังจะแต่งงาน หากแต่เป็นเพราะท่านหญิงฉวยโอกาสจากงานแต่งของตนยื่นข้อเรียกร้องอย่างละโมบ
ชุยชิงอีเขียนไว้ในจดหมายอย่างชัดเจน นางรู้ว่าเมล็ดพันธุ์มันฝรั่งที่เมืองชิงเหอเก็บเกี่ยวได้ในปีนี้จะถูกแบ่งส่งไปยังแต่ละเขตอำเภอ และรู้ด้วยว่าขุนนางท้องถิ่นของราชสำนักจำนวนไม่น้อยกำลังจับจ้องเมล็ดพันธุ์มันฝรั่งชุดนี้อยู่
ชุยชิงอีเองก็ต้องการเช่นกัน
โจวเยี่ยนซิวมองจดหมายจนแทบโมโหหัวเราะออกมา เขายอมรับว่าตนจัดการเรื่องตำบลหลูฮวาได้ไม่ค่อยยุติธรรม แต่หากไม่มีเขาคอยช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง ชุยชิงอีคิดจริงหรือว่าท่านหญิงผู้มีเพียงยศศักดิ์อย่างนางจะสามารถระดมกองทหารประจำถิ่นได้
แล้วตำบลหลูฮวาจะมีสภาพเช่นทุกวันนี้ได้อย่างไร...