กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ทุกคนพักผ่อนหนึ่งคืนที่ตำบลต้าเยี่ยน ก่อนออกเดินทางกลับบ้านต่อในวันรุ่งขึ้น
ยิ่งเข้าใกล้จุดหมาย ชุยชิงอีก็ยิ่งอยากรีบกลับบ้านมากขึ้นเรื่อย ๆ ระหว่างทางว่างไฉเองก็ดูเหมือนจะจำเส้นทางกลับบ้านได้ มันไม่ยอมนั่งรถม้าอีกต่อไป แต่กลับวิ่งนำทางอยู่ด้านหน้าอย่างตื่นเต้น เสวี่ยฉิวได้รับอิทธิพลจากมัน จึงไม่ยอมอยู่บนหลังคารถม้าอย่างว่าง่ายเช่นกัน เดี๋ยวก็สยายปีกบินขึ้นสูง
ในขบวนมีทั้งเสียงสุนัขเห่าและเสียงอินทรีร้อง เสียงหัวเราะสนุกสนานดังขึ้นไม่ขาดสาย ทว่าพวกเขาไม่รู้เลยว่า เวลานี้มีหมาป่าตัวหนึ่งกำลังดมกลิ่นไล่ตามพวกเขาอย่างไม่ลดละ