กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
หลินอิงกลับมายังลานบ้านของตนเอง ศีรษะราวกับถูกใครบางคนฟาดด้วยกระบองหนัก ๆ จนมึนงงไปหมด
เฉินหลินอันเพิ่งกลับถึงเรือนหลัก ครั้นเห็นหลินอิงก็เอ่ยอย่างเย็นชาว่า “ข้ารู้ว่าเมื่อวานเจ้าไปที่ใด อย่าไปหาเรื่องนาง”
หลินอิงรู้สึกเพียงว่าในหัวของนางมีเสียงครืน ๆ ดังไม่หยุดหย่อน หัวใจที่เดิมยังลังเลพลันแน่วแน่ขึ้นมา เฉินหลินอันคิดจะบำเพ็ญใหม่กับตระกูลชุยนั้นไม่มีทางเป็นไปได้ เว้นแต่นางจะตาย
แต่นางยังใช้ชีวิตสุขสบายไม่พอ ย่อมไม่คิดตาย ดังนั้นก็ทำได้เพียงส่งคนอื่นไปตายแทน
ยามบ่าย หลินอิงอ้างว่าท่านแม่แห่งตระกูลฝ่ายแม่ล้มป่วยและต้องการคนดูแล จึงกลับไปยังตระกูลหลิน ครั้นจากไปแล้วก็ผ่านไปถึง 3 วันจึงได้กลับมาอย่างเงียบเชียบ