ตอนที่ 88 ว่างไฉกลับมาแล้ว

ยามอรุณรุ่งเคลื่อนขึ้นจากทิศบูรพา เสียงหมาป่าหอนกังวานใสก็ดังมาจากภูเขาตงซาน ทำให้สุนัขทั่วอำเภอพากันเห่าหอนอย่างต่อเนื่อง

ศาลาว่าการอำเภอยังคิดว่ามีหมาป่ากำลังจะลงจากเขา จึงเริ่มคัดเลือกคนเพื่อเตรียมไปขับไล่หมาป่าแล้ว

มือปราบผู้มีประสบการณ์มองไปทางภูเขาตงซานด้วยความสงสัยแล้วกล่าวว่า “ช่วงเวลานี้บนเขามีสัตว์ป่าอยู่มาก ตามหลักแล้วฝูงหมาป้าไม่เพียงจะไม่ลงจากเขา แม้แต่ด้านใต้ก็ยังไม่ควรมา ปีนี้เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

ไม่ว่าอย่างไร บนภูเขาตงซานยังมีสำนักศึกษาอยู่ ศาลาว่าการอำเภอจำต้องส่งคนไปตรวจสอบให้ได้

ชุยชิงอีตื่นขึ้นมาตั้งแต่เช้าก็รู้สึกใจไม่สงบ เขาถือเข็มปักผ้าไว้ในมือ แต่กลับรู้สึกร้อนรนกระสับกระส่าย จึงโยนงานเย็บปักทิ้งแล้วไปจัดการแปลงผักที่ลานหลัง