กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
ชุยจิ่นไม่รู้จักชุยเจอ เพียงรู้สึกว่าสายตาที่อีกฝ่ายมองมายังตนนั้นช่างพิลึกพิลั่นนัก
จะพูดอย่างไรดี คล้ายกับสายตาที่ท่านพ่อของเขาเคยมองเขาเมื่อยังมีชีวิตอยู่ เป็นสายตาที่ทั้งขุ่นเคืองและผิดหวังที่เขาไม่เอาไหน พอนึกถึงท่านพ่อผู้จากไปหลายปี ชุยจิ่นก็รู้สึกถึงความตึงบนใบหน้าอย่างที่ไม่ได้รู้สึกมานาน
นายอำเภอเหลียงเห็นท่าทีของชุยจิ่นแล้วก็ส่ายหน้าเล็กน้อย นี่ก็คือเหตุผลที่หลายปีมานี้เขาไม่เคยเลื่อนตำแหน่งให้ชุยจิ่น ไม่ว่าจะเป็นความรู้ความสามารถหรือการรู้จักกาลเทศะ ล้วนไม่มีสิ่งใดใช้การได้
ในฐานะคนในเผ่าชุย จะจำแม้แต่จี้หยกประจำตระกูลชุยไม่ได้ได้อย่างไร
“นายทะเบียนชุย นี่คือท่านชุยเจอ เป็นท่านอาจารย์ห้าจากจวนสกุลชุยแห่งเหิงหยาง”