เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 92 จะหน้าแตกอะไร
หลินเสี่ยวยิ้ม ไม่รู้ว่าเชื่อหรือเปล่า ไป๋เหมิงไม่กล้าพูดอะไรต่อ จึงปิดปากแล้วไถเว็บบอร์ดต่อ
ในอาคารอีกหลัง มีผู้หญิงคนหนึ่งยื่นโทรศัพท์ให้ลู่หว่าน “นักศึกษาลู่ บอกแล้วว่าอย่าสารภาพรัก โดนตบหน้าไหมล่ะ?”
ลู่หว่านปิดหนังสือ “จะหน้าแตกอะไร?”
“ฉินเถียนเป็นผู้หญิงเห็นแก่เงิน คบกับผู้ชายแก่เพราะเงินไง!” ผู้หญิงคนนั้นพูดอย่างโมโห “ปกติก็ทำตัวเสแสร้งให้คนอื่นคิดว่าเธอใสซื่อ ไม่นึกว่าจะเป็นคนแบบนี้ ยังดีที่มีคนถ่ายไว้ ไม่งั้นนักศึกษาลู่คงโดนหลอกแล้ว”
ลู่หว่านส่ายหน้า “รูปเดียวอธิบายอะไรไม่ได้ แล้วเธอหลอกฉันตรงไหน? เธอไม่ได้ตกลงกับฉัน แถมปฏิเสธตรง ๆ แบบนี้เรียกว่าหลอกเหรอ?”
ผู้หญิงคนนั้นถึงกับพูดไม่ออก นึกไม่ถึงว่าเขายังพูดแทนฉินหลี่อีก “นายโดนเธอทำให้ลุ่มหลงจนเสียสติแล้ว!”
เขาไม่สนใจ เดินออกไป เพื่อนรีบตะโกนถาม “นายจะไปไหน?”
“ไปกินข้าวกับฉินเถียน”