เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 ฉันจะอยู่กับเธอ
ฉินเนี่ยนซีก็ไม่เต็มใจยิ่งกว่า กำลังคิดอยู่ว่าจะมีทางแก้ปัญหาอื่นไหม จู่ ๆ ก็ได้ยินประโยคนี้ เขาไม่พูดพร่ำทำเพลง รีบลากมู่อี่โม่ไป “ไป!”
มู่อี่โม่ดิ้นรนสุดชีวิต “เถียนเถียน เถียนเถียน ฉันจะอยู่กับเธอ เถียนเถียน อื้อ!”
ปากก็ถูกปิดไว้ด้วย ฉากนี้ช่างรุนแรงเหลือเกิน
ฉินเถียนภาวนาให้มู่อี่โม่อยู่ในใจ แม้ทั้งคู่จะไม่รู้ว่าต่อไปจะกลายเป็นคู่แข่งหัวใจกัน แต่บรรยากาศไม่เข้ากันก็คงเป็นมาแต่กำเนิด
กลางดึกเธอนอนหลับไม่ค่อยดี คงเพราะตกใจมากเกินไป ในฝันเธอกลับไปอยู่ในช่วงหลายปีให้หลังอีกครั้ง นั่งอยู่คนเดียวบนถนนในต่างประเทศ กลางคืนมืดสนิท มีเพียงไฟถนนกะพริบอยู่ เธอกอดตัวเองแน่น ทั้งกลัวทั้งเสียใจ ไม่ไกลนักมีหมาจรจัดตัวหนึ่งเห็นเธอแล้วเห่าไม่หยุด เธอกลัวมากจนร้องไห้โฮในฝัน พ่อแม่ก็ไม่อยู่แล้ว พี่ชายก็ไม่ต้องการเธอแล้ว ฮือ ๆ ๆ ๆ