กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 3 พ่อที่พึ่งพาไม่ได้
เลขาหลี่ใจละลายจนแทบไม่รู้ทิศรู้ทาง แต่พอถูกยัดนมผงกับผ้าอ้อมใส่มือก็อดพูดไม่ออกไม่ได้
ตอนเปลี่ยนผ้าอ้อม ฉินเถียนเอามือปิดหน้าอยู่ตลอด เธอไม่อยากทำแบบนี้เลย!
แต่ร่างกายกลับไม่ยอมทำตาม เมื่อครู่ยังไม่รู้สึกอะไร พอเลขาหลี่เปลี่ยนให้ก็รู้สึกอับอายจนไม่รู้จะเอาหน้าไปไว้ไหนทันที
เลขาหลี่มองเธอยิ้ม ๆ “ประธานฉิน คุณหนูฉลาดมากเลย ยังรู้จักเขินด้วย!”
ฉินโม่เงยหน้ามองแวบหนึ่ง นึกถึงตอนที่อันหร่านก็ชมว่าลูกสาวฉลาด จึงยิ้มบาง ๆ “ลูกสาวฉันก็ต้องฉลาดอยู่แล้ว”